Budynek i ekspozycja
Budynek Działu Starej Książki Medycznej
Dział Starej Książki Medycznej mieści się w historycznym pawilonie chirurgicznym Szpitala Ujazdowskiego, wybudowanym w stylu eklektycznym w latach 1894–1896 jako część rosyjskiego szpitala garnizonowego. Po odzyskaniu niepodległości i przejęciu Szpitala Ujazdowskiego przez Wojsko Polskie, budynek został odnowiony i uroczyście otwarty w dniu 19 czerwca 1924 r. W latach 1930–1939 należał do Szpitala Szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. W roku 1944 spalony. W 1983 r. przekazany Głównej Bibliotece Lekarskiej z przeznaczeniem na Muzeum Lekarskie.
Wraz z sąsiednim budynkiem mieszczącym Instytut Teatralny stanowi jedyną po południowej stronie Trasy Łazienkowskiej pozostałość po rozległym kompleksie, związanym z medycyną wojskową od czasów przedrozbiorowych aż po upadek Powstania Warszawskiego. Na ceglanej fasadzie znaleźć można inskrypcje wydrapywane przez żołnierzy carskich oraz przez Polaków kształcących tu w latach międzywojennych. We wnętrzu zachowała się także prowadząca na piętro klatka schodowa w części centralnej z żeliwnymi balustradami.
W budynku można zapoznać się z ekspozycją prezentującą historyczne narzędzia medyczne, szkło farmaceutyczne, dokumenty, książki i dzieła sztuki z różnych epok, pamiątki po wybitnych lekarzach oraz po mieszczącym się do II Wojny Światowej na terenie szpitalnym Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. Znajduje się tu również rzadko pojawiający się w zbiorach muzealnych kołtun. Prezentowane są również wystawy czasowe, o których informujemy na stronach Głównej Biblioteki Lekarskiej. Zwiedzanie budynku oraz ekspozycji indywidualnie lub w grupach możliwe jest po wcześniejszym umówieniu się.